Schildklierontsteking

De behandeling van subacute thyreoïditis (ziekte van De Quervain) en van pijnloze lymfocytaire thyreoïditis wordt bepaald door de hevigheid van de klachten.

Mogelijkheden:

  • Pijnbestrijding met paracetamol
  • In ernstige gevallen de schildklierontsteking behandelen met corticosteroïden
  • Bij hartkloppingen ten gevolge van een te snelle schildklier (hyperthyreoïdie) een hartslag-vertrager zoals een bètablokker inzetten

Behandelen met schildklierremmers heeft geen zin omdat er geen sprake is van verhoogde aanmaak van schildklierhormoon.

Een acute bacteriële thyreoïditis moet met antibiotica worden behandeld.

Beloop van de schildklierontsteking

Voorafgaand aan het herstel van de schildklierontsteking kan hypothyreoïdie optreden. Indien nodig kan dat behandeld worden met schildklierhormoon. Na enkele maanden moet de behandeling met schildklierhormoon worden gestopt. Ongeveer zes weken later moet bloed worden afgenomen om te kijken of de schildklierfunctie volledig is hersteld.

Na herstel van de schildklierontsteking

Omdat er na genezing bij de subacute thyreoïditis geen verhoogde kans bestaat op het ontwikkelen van hypothyreoïdie, is er geen reden om de schildklierfunctie te vervolgen.

Bij de pijnloze lymfocytaire thyreoïditis is de kans op het ontwikkelen van blijvende hypothyreoïdie circa 6%. Daarom wordt bij deze patiënten jaarlijkse controle van de schildklierfunctie aanbevolen.