Schildklierontsteking

Er zijn verschillende vormen van schildklierontsteking (thyreoïditis ). De subacute of virale schildklierontsteking komt het meeste voor (ziekte van De Quervain)

Subacute thyreoïditis

De ziekte van Quervain is een niet-chronische ontsteking van de schildklier. De waarschijnlijke oorzaak is een virus. De ziekte ontstaat vaak na een keelontsteking of verkoudheid.

Typische klachten/symptomen zijn:

  • gezwollen en pijnlijke schildklier
  • pijn die uitstraalt naar de kaakhoeken en/of naar één of beide oren
  • koorts
  • pijn bij slikken
  • een verhoogde bezinking (BSE)

Meestal werkt de schildklier tijdelijk eerst te snel. Daarna tijdelijk te traag. Daarna is er vaak herstel (na 4 – 6 weken, soms langer).

Stille of pijnloze thyreoïditis

Het beeld van deze ziekte lijkt op de ziekte van De Quervain. De naam zegt het al: bij deze vorm van thyreoïditis is er geen pijn. Uit onderzoek blijkt dat het gaat om een variant van de ziekte van Hashimoto. Bij de ziekte van Hashimoto is de bezinking (BSE) meestal niet verhoogd. Bij stille thyreoïditis is die juist wat verhoogd.

Postpartum (na de bevalling) thyreoïditis
Als een stille of pijnloze thyreoïditis binnen één jaar na de bevalling ontstaat wordt dit postpartum thyreoïditis genoemd. Dan werkt de schildklier eerst tijdelijk te snel. Daarna ontstaat een te langzame schildklier. Na enige tijd kan de schildklier weer normaal gaan werken. In de loop van de jaren krijgen veel vrouwen toch een blijvende hypothyreoïdie.

 

Acute bacteriële thyreoïditis

De schildklierontsteking kan ook veroorzaakt worden door bacteriën; ook dan is er sprake van pijn rondom/aan de schildklier en koorts. Bij deze ziekte treedt in minder dan 20% van de patiënten hyperthyreoïdie op.