Richtlijnen schildklieraandoeningen

Wat zijn medische richtlijnen?

Medische (specialistische) richtlijnen zijn bedoeld om huisartsen en specialisten te helpen bij de patiëntenzorg in de dagelijkse praktijk. Richtlijnen komen tot stand op grond van een gedegen analyse van wetenschappelijke literatuur en de ervaringen van huisartsen, medisch specialisten en patiëntenorganisaties.

Het zijn geen dwingende voorschriften. Aangezien de aanbevelingen hoofdzakelijk gericht zijn op de ‘gemiddelde patiënt’ en de praktijk complexer kan zijn dan in de richtlijn is weergegeven, kunnen zorgverleners in individuele gevallen afwijken van deze aanbevelingen. Dit moet wel beargumenteerd en gedocumenteerd worden in het patiëntendossier.

Bij Belangrijke fragmenten vind je enkele alinea’s van de richtlijnen uitgelicht omdat deze specifiek van belang zijn voor schildklierpatiënten. Bijvoorbeeld over het doel van de behandeling en over niet wisselen van medicatie zonder medische noodzaak. Deze kunnen je helpen het gesprek aan te gaan met je behandelaar.

 

Huisarts

NHG-Standaard Schildklieraandoeningen

Huisartsen gebruiken zgn. NHG-Standaarden die richtlijnen bieden voor de diagnostiek en behandeling van een specifieke aandoening.

In de NHG-standaard Schildklieraandoeningen komen aan bod: diagnostiek, behandeling hypothyreoïdie, subklinische hypothyreoïdie, behandeling hyperthyreoïdie, palpabele (voelbare) afwijkingen van de schildklier, zwangerschap en schildklierziekten, en de inbreng van de patiënt.

Internist / endocrinoloog

NIV-Richtlijn Schildklierfunctiestoornissen

De NIV-richtlijn besteedt aandacht aan: de diagnostiek van schildklierfunctiestoornissen, de behandeling van de ziekte van Graves, aandachtspunten bij hyperthyreoïdie zoals de oogziekte, subklinische hyperthyreoïdie, de behandeling van hypothyreoïdie (Hashimoto en na de slok of operatie), schildklierfunctiestoornissen in de zwangerschap en na de bevalling, schildklierziekten en arbeid, en de organisatie van de zorg.

Richtlijn Schildklierfunctiestoornissen – Revisie 2012 

Europese richtlijnen bij specifieke schildklieraandoeningen

Combinatietherapie L-T4 + L-T3 bij Te trage schildklier (hypothyreoïdie)

De European Thyroid Association (ETA) heeft in 2012 een richtlijn uitgebracht om artsen (met name internisten) op basis van gedegen onderzoek en overleg, handvatten te reiken voor de optimale toepassing van de combinatietherapie schildkliermedicatie.
In het artikel staan onder andere aanbevelingen over de doelgroep die bij deze vorm van therapie gebaat zou kunnen zijn en welke combinatie-verhouding van de medicatie optimaal is.
Lees meer over de combinatietherapie onder Te trage schildklier >>

Subklinische Hypothyreoïdie

Deze richtlijn, uitgegeven eind 2013 door de ETA richt zich op volwassenen.
Er is sprake van Subklinische Hypothyreoïdie (SKH) als de TSH licht verhoogd is en de FT4 normaal. Er wordt onderscheidt gemaakt tussen milde en ernstige SKH.

Schildklierkanker

De Landelijke richtlijn Schildkliercarcinoom (versie 2.0 – 2015) gaat uitgebreid in op diagnostiek, behandeling, (aanvullende) behandeling na initiële behandeling, follow-up, lokaal recidief behandeling, behandeling bij afstandsmetastasen, overige behandelingen voor zowel lokaal recidief als metastase, zwangerschap, cryopreservatie, kinderen, organisatie van zorg en ondersteunende zorg.

Apothekers

De Handleiding Geneesmiddelensubstitutie (KNMP) benoemt de overwegingen bij het wisselen van medicatie. In de Handleiding staat een lijst met geneesmiddelen waarbij geen risico mag worden genomen. Levothyroxine staat ook op die lijst.

 

Ga naar Medische richtlijnen / richtlijnen behandelingen